dim/art

RSS

The Chain

fleetwood-mac-012513-download
Αυτό δεν είναι τραγούδι #89
Dj της ημέρας, ο Θοδωρής Τριανταφύλλου

Για αρκετά χρόνια αντιμετώπιζα την μετά τις αρχές των 70’s περίοδο των Fleetwood Mac με αρκετή καχυποψία και με τα στριμμένα μούτρα της αυθεντίας (τρομάρα μου). Θες το κόλλημα με τα σαφώς πιο underground «ψυχοβγαλτικά» blues των αρχικών Fleetwood του Peter Green, θες μια εφηβική αντίδραση στην τεράστια επιτυχία του Rumours(για να…

View On WordPress

Διαβάζοντας μυθιστορήματα

135
Ιστορίες ανάγνωσης #14 — μια στήλη για επίμονους αναγνώστες, γραμμένη από λάτρεις της ανάγνωσης

Ο Βάλτερ Μπένγιαμιν εξηγεί γιατί τα μυθιστορήματα είναι για να καταβροχθίζονται, και δη ωμά, και αναλύει τη σχέση ανάγνωσης και φαγητού, αμφισβητώντας (εκ των προτέρων, μιας και δεν την είχε ακόμη διατυπώσει) τη γενίκευση του C. S. Lewis ότι «το φαγητό και το διάβασμα είναι δύο απολαύσεις που…

View On WordPress

Οι εφιάλτες του Fellini

Οι εφιάλτες του Fellini

Capture
Διάλειμμα για διαφημίσεις #9

Η διαφήμιση ως ταινία, ως αφήγηση, ως τέχνη, ως εύρημα, ως παγίδα, ως προπαγάνδα —ενίοτε και ως μπούρδα. Διαφημίσεις γυρισμένες από διάσημους σκηνοθέτες και μικρά αριστουργήματα αγνώστων δημιουργών. Τεκμήρια εποχής, κοινωνίας, οικονομίας, καθημερινότητας.

Δεν είναι λίγοι οι μετρ της  7ης τέχνης που κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα έθεσαν το ταλέντο…

View On WordPress

Τέχνη και δημόσιος χώρος στην Ελλάδα, ένα ανεξερεύνητο πεδίο

Ζογγολόπουλος-ομπρέλες

Ζογγολόπουλος-ομπρέλες

—της Στέλλας Μπολωνάκη*—

Είναι πλέον κοινό αίτημα η αναβάθμιση της Αθήνας μέσα από τη δημιουργία μιας πολιτισμικής εικόνας που θα της αποδώσει κοινωνικά και οικονομικά οφέλη. Στο πλαίσιο αυτού του αιτήματος, ακούγεται όλο και πιο συχνά η έννοια της δημόσιας τέχνης, που, ωστόσο, η τυχάρπαστη διαχείριση των πολιτιστικών παραγωγών της (ασχέτως της καταξίωσης του καλλιτέχνη) και η ακαθόριστη…

View On WordPress

I’m your late night evening prostitute

I’m your late night evening prostitute

79b40faaf1418ca04819335013125f66a97fc80e
Αυτό δεν είναι τραγούδι #88
Dj της ημέρας, η Βανέσσα Καραγεώργου

Σα να σε βλέπω.
Σα να με κοιτάς.
Χωρίς σαν, όμως.
Μόνο ο ήχος από τα πόδια σου στα σκαλοπάτια όταν έρχεσαι.
Πισώπλατα έρχεσαι πάντα, την ώρα που κουρδίζω.

Μπαίνω στα πλήκτρα και κολυμπάω στο σταχτοδοχείο.
Το δειλινό, έχει το βράδυ σου και τη νύχτα μου.
Να πνιγούμε μαζί. Μαζί.

[ Λόγια που θα ήθελα να πω στον Tom Waits.
Το πραγματικό…

View On WordPress

«Το Φεστιβάλ είναι μια μη πολιτικοποιημένη ουδέτερη ζώνη, η μικρογραφία ενός ιδεατού κόσμου όπου όλοι οι άνθρωποι συναντιούνται και μιλάνε την ίδια γλώσσα» — Jean Cocteau

Η παραπάνω δήλωση του μεγάλου Cocteau δεν είναι απόλυτα ακριβής. Η αλήθεια είναι ότι το Διεθνές φεστιβάλ των Καννών γεννήθηκε το 1939 από πρωτοβουλία του Jean Zay, τότε Υπουργού Παιδείας και Καλών Τεχνών της Γαλλίας, με στόχο πέρα για πέρα πολιτικό: για να αποτελέσει το αντίπαλο δέος για το κινηματογραφικό φεστιβάλ της –φασιστικής τότε– Βενετίας. Οι κυβερνήσεις της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Αμερικής στήριξαν ένθερμα τη διοργάνωση, βλέποντάς την ως μέσο για να σταματήσουν την διάχυση και την επιβολή των φασιστικών μηνυμάτων στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο. Το Χόλιγουντ –που βρισκόταν τότε στην χρυσή εποχή του– στέλνει λαμπερά ονόματα για να δείξει έμπρακτα τη στήριξή του: τον δημιουργό του Μάγου του Οζ, Victor Fleming, τον Cecil B. DeMille, τον Sam Wood καθώς και κινηματογραφικούς αστέρες όπως οι Tyrone Power και Gary Cooper.

Το φεστιβάλ Καννών δεν έκανε εγκαίνια το 1939, οι αφίσες του, όμως, ναι.

Το φεστιβάλ Καννών δεν έκανε εγκαίνια το 1939, οι αφίσες του, όμως, ναι.

Τα εγκαίνια προγραμματίζονται για την 1η Σεπτεμβρίου, και μαζί μια σειρά από δεξιώσεις και εκδηλώσεις-υπερπαραγωγές (έως και η ανέγερση μιας ρέπλικας του ναού της Παναγίας των Παρισίων στην παραλία των Καννών). Η εισβολή των Ναζί στην Πολωνία την ίδια μέρα θα τους χαλάσει τα σχέδια.

Οι εμπνευστές του και το κοινό, θα χρειαστεί να περιμένουν επτά χρόνια για να ανοίξει το Φεστιβάλ Καννών τις πύλες του για πρώτη φορά. Τα εγκαίνια του θεσμού γίνονται τελικά ένα χρόνο μετά τη λήξη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, σαν σήμερα, στις 20 Σεπτεμβρίου του 1946. Έκτοτε τελείται κάθε χρόνο —με εξαίρεση το 1948 και το 1950—, αρχικά κάθε Σεπτέμβριο και αργότερα –από το 1952 και μετά– κάθε Μάιο.

Αυτά που μπορεί να γράψει κανείς για το φεστιβάλ δεν έχουν τελειωμό: ιστορίες, περιστατικά, ίντριγκες, σκάνδαλα, λάθη και παράπονα, όλα εκείνα, τέλος πάντων, που είναι φυσικό να έχουν συμβεί στα 68 χρόνια ζωής μιας διεθνούς, λαμπερής, διαγωνιστικής  διοργάνωσης, που αφορά μια ισχυρή και σημαντική οικονομικά, πολιτισμικά –αλλά και διπλωματικά– βιομηχανία. Το dim/art, όμως, επιλέγει να γιορτάσει τη σημερινή επέτειο ρίχνοντας τους προβολείς στα πόστερ που δημιουργούνται κάθε χρόνο ειδικά για την προώθηση τού φεστιβάλ και αποτελούν ένα από τα σύμβολά του. Κάθε ένα από αυτά, ασχέτως της εικαστικής του αξίας ή του βαθμού στον οποίο πέτυχε το σκοπό του, παρουσιάζει πολύ εύγλωττα την αισθητική της εποχής του και, με τον τρόπο αυτό, αφηγείται μια ιστορία που έχει πολύ ενδιαφέρον.

affiche-festival-de-cannes-1948

Affiche-festival-cannes-2014

Πηγή: wikilinks.fr

Κείμενο και επιμέλεια αφιερώματος: Μαρία Τσάκος

* * *

Εδώ άλλες επετειακές αναρτήσεις του dim/art

Το dim/art στο Facebook

Το dim/art στο Facebook

 

Κάννες: 68+1 χρόνια αφίσες «Το Φεστιβάλ είναι μια μη πολιτικοποιημένη ουδέτερη ζώνη, η μικρογραφία ενός ιδεατού κόσμου όπου όλοι οι άνθρωποι συναντιούνται και μιλάνε την ίδια γλώσσα» — Jean Cocteau…

Η τέλεια νταντά

Capture

—της Stucano Closer—

O Charlie to beagle είναι o σωστός σκύλος στην κατάλληλη θέση. Οι ιδιοκτήτες του, Daniel και Julia ένα ζευγάρι από την Ιρλανδία, έχουν εκπαιδεύσει τον πανέξυπνο Charlie για όλες σχεδόν τις δουλειές του σπιτιού και κυρίως για babysitting. O Charlie βοηθάει τους γονείς στο μεγάλωμα της κόρης τους Laura Olivia. Με μια απλή επιβράβευση, όπως το «κόλλα πέντε», ο Charlie, είναι…

View On WordPress

Εργαστήριο Φωτογραφίας, Δημιουργικής Γραφής και Κεραμικής

Capture

Στο πλαίσιο των προγραμμάτων που διοργανώνει ο Οργανισμού Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων για τη δημιουργική αξιοποίηση της δημιουργικότητας και του ελεύθερου χρόνου των πολιτών.

Η Τέχνη της Κεραμικής στο Κέντρο Πηλού του ΟΠΑΝΔΑ

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε αρχάριους ανεξαρτήτως ηλικίας και οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να βιώσουν την χαρά της δημιουργίας της κεραμικής…

View On WordPress

Η κρυφή ζωή ενός καρτούν

Η κρυφή ζωή ενός καρτούν

T11__605

Ο γάλλος καλλιτεχνικός διευθυντής και εικονογράφος David Troquier, πιο γνωστός ως Troqman, διαθέτει εντυπωσιακή αίσθηση του χιούμορ: φτιάχνει doodles σε σημειωματάρια και τα τοποθετεί σε στρατηγικά σημεία μέσα στο περιβάλλον προσδίδοντας κάθε φορά μια νέα, διαφορετική πτυχή στην πραγματικότητα. Στο Instagram μπορείτε να δείτε όλη του τη δουλειά, που αποτελεί πλέον μια ακόμα ατραξιόν στην πόλη του…

View On WordPress

I fought the law

Αυτό δεν είναι τραγούδι #87 Dj της ημέρας, ο Αλέξανδρος Χαρκιολάκης Είναι καλοκαίρι στον εξωτικό Ωρωπό όπου οι άνθρωποι της εποχής μου θεωρούσαν θέρετρο (για μας πάντως ισοδυναμούσε με την απόλυτη ελευθερία).